«فروغ»

دستهایت را چون خاطره ای سوزان، در دستان عاشق من

                                              بگذار

و لبانت را چون حسی گرم از هستی

به نوازش های لبهای عاشق من بسپار

باد ما را با خود خواهد برد

باد ما را با خود خواهد برد

این اولین نفسی بود که به سیگار آلوده میشد. انگشتانی که سالها مداد و خودکار را در آغوش خود جای داده بودند حالا با ناشیگری سیگار را در میان گرفته، میلرزیدند. بوی نفرت انگیز آن بیخ گلویم گیر کرده بود. پسری دستم را گرفت و رقصیدیم، پسر مست بود. مست بود؟ میگفتند خیلی هم مست است. اما خوب میرقصید، آنقدر خوب که آدم دلش میخواست تا ابد با او برقصد. من دوستش داشتم، من...